Koorddansen

Reactie op de stelling: Kerkgemeenschappen moeten mensen beter begeleiden in het ‘leven in balans’

In een van de Pippi-films, die onze oudste, ietwat angstig aangelegde dochter grijs gekeken heeft, loopt de vrijgevochten Pippi Langkous hoog over een koord, bewonderd door Tommie en Annika en boos en verwonderd aangestaard door oom agent. Het beeld wil zeggen: Pippi is in balans. Zij is hét voorbeeld van iemand die zich niet uit balans laat brengen, niet door haar al te jong gestorven moeder, niet door haar afwezige vader (de ‘piratenhoofdman en negerkoning van Taka-Tuka’), niet door school en niet door oom agent. Pippi gaat haar eigen gang en haar maak je niet gek. Daarom gaat Pippi nooit met vakantie; ze gaat hoogstens op reis.

Wij allen staren naar Pippi, hoog op haar koord dansend, want wij allen zij ofwel wat angstig, ofwel wat oververmoeid, ofwel wat benepen. Wij zoeken Pippi. Maar wij zoeken haar op de verkeerde plek. Wij zoeken haar niet op het koord, maar in de leunstoel of de strandstoel. Dat is logisch, want ons leven is veel te druk. Als we eerst eens ons krantenabonnement zouden opzeggen, onze Iphone door het toilet spoelen, onze kinderen niet twee sporten en een muziekinstrument tegelijk laten beoefenen, ons verwijderen van de social media en gewoon gezellig terugkeren tot het éénverdieners- in plaats van tweeverdienersgezin – ziedaar, het zonovergoten eiland waar Kinderen voor kinderen over zingt (‘drink met je billen bloot / melk uit de kokosnoot’) zou binnen handbereik liggen. Maar ja, we doen het niet.

Dan maar af en toe uithijgen. Dat is ons leven: 46 weken overspannen, en 6 weken op de camping (voor wie het betalen kan). 46 weken rooie vlekken in je nek, en 6 weken in je hangmat in de schaduw.

Goeroes van allerlei soorten en maten willen ons maar wat graag helpen om ons leven meer in balans te krijgen – als we maar goed betalen, hetgeen dan weer bovenop onze lasten komt… Er zijn echter weinig dingen waar je zo gestresst van wordt als van een bezoekje aan een of andere hulpverlener, of het lezen van een of ander zelfhulpboek. Dan pas ontdek je hoe je uit balans bent! Dat ga je natuurlijk nooit meer redden.

Maar Pippi ligt niet in haar hangmat. Zij wandelt hoog over een koord. Haar moeder is dood, haar vader is weg, onder haar gaapt de afgrond. Pippi is dus behoorlijk uit balans. Toch is ze in balans.

Dát heeft de kerk bij te dragen aan onze overspannen samenleving. Inderdaad, het evangelie kan je helpen in balans te leven, en de kerk zou dat duidelijker naar voren moeten brengen. Maar het is een heel andere balans dan de wereld bieden wil. Niet de balans van de strandstoel, maar de balans van het koorddansen.

Als Pippi op het koord danst, hangt zij half boven de wereld. Dat is de plek van de kerk. Het meeste op aarde is onzin, en kun je rustig laten passeren. Als je dat nog niet ontdekt had, ontdek het dan op vakantie. Dan is die toch niet voor niks.