Thierry Baudet (DNK)

Het valt me op hoe iedereen over Thierry Baudet heen valt. Theologen lopen graag voorop in deze correcte verontwaardiging, maar ook het tijdschrift ‘Maarten!’ doet er graag aan mee – en dat terwijl het vernoemd is naar een man die het nut van pessimisme inziet en dus ook het nut van Baudets anti-idealisme zou moeten erkennen. Maar in ‘Maarten!’ lees ik: Baudet is een narcistische persoonlijkheid en een warrige denker met apocalyptische toekomstvisioenen. Hij heeft ‘blijvende schade’ opgelopen door het lezen van de boeken van Pim Fortuyn. Hij is ‘geen echte intellectueel’, spreekt met ‘schrille toon’ en zijn dissertatie heeft geen ‘wetenschappelijk gehalte’. Zijn taal zit vol ‘opgeklopte retoriek’ en hij ‘grossiert in huiveringwekkende angstvisioenen en loze beschuldigingen’. Uiteraard komt ook de homeopatische verdunning weer langs. Well roared, lion!

Op Ameland ging ik deze zomer uit nieuwsgierigheid naar de start van Baudets beach-tour. Ongeveer de helft van het zaaltje bestond uit vakantiegangers, de anderen waren eilanders. Hele gewone mensen, zonder radicale ideeën, zonder vlagvertoon, maar bezorgd over de staat van hun land. Niet bezorgd omdat de immigratie hen wel eens geld zou kunnen kosten. Integendeel, geld lijkt ze niet veel te interesseren. Veeleer mensen die besef hebben van geschiedenis en gemeenschap. In die richting ging ook het pleidooi van de denker-met-attitude-van-een-dominee Baudet, dat door de meer praktische Hiddema leuk werd aangevuld. Op mijn vraag of zijn pleidooi voor de traditionele Nederlandse cultuur niet tevens een pleidooi voor het christendom is, antwoorde Baudet: ‘Ja, dat klopt. In historische en culturele zin zijn wij allemaal christen en in die zin moeten we het ook blijven.’

In mijn ogen is Baudet eigenlijk een geseculariseerde, maar verder tamelijk gewone CHU-er. De CHU was een van de voorgangers van het CDA. Hervormd en ietwat elitair, maar wel het volk dienend. Tegen Kuypers anti-revolutie, überhaupt tegen revolutie, maar voor de traditie van christendom én Verlichting, waar men niet al teveel tegenstelling tussen wenste te zien. We zijn allemaal christelijk.

Dat is ook precies wat Buma zei in zijn HJ Schoo-lezing. Nederland is een christelijk land, ‘of we het willen of niet, of we naar de kerk gaan of niet’. Hij hield een pleidooi tegen doorgeslagen vrijheid en individualisme en voor de culturele betekenis van het christendom, dat ertoe bestemd is cultuur en samenleving te doordesemen. Als dat gebeurt, worden ook niet-christenen daar beter van.

Wat zal de arme Buma het deze dagen moeilijk hebben tussen het liberale optimisme van de VVD, het radicale autonomiedenken van D66, en het Jezus-zonder-cultuurchristendom van de CU. Wat zou hij het goed kunnen hebben met Baudet.

Baudet is al uitgemaakt voor racist. Het kan niet lang duren tot Buma ook dat lot ten deel valt. Waarom wordt een rustig en redelijk pleidooi voor een beschaving die in culturele zin christelijk blijft met zoveel ijver geframed als racisme?

(DNK, september 2017)