Roger Scruton

Roger Scruton is een van de interessantste cultuurfilosofen van onze tijd. Hij behoort tot de conservatieve Britten, die graag jagen (‘On hunting’, 1998) en wijn drinken (‘I drink therefore I am’, 2009) en voelt zich wegens zijn conservatisme vriend van het christendom (‘Our Church’, 2012). Scruton is een traditionele conservatief: dat wil zeggen anders dan de rechtse politici die alleen maar oog hebben voor een kleine overheid, de individuele vrijheid willen maximaliseren en alles ten dienste van de economische groei stellen. Bij Scruton gaat het veel meer om inhoud: de waarde van het gezin, van de gemeenschap, van geschiedenis, kunst, cultuur en traditie; en daarom waardeert hij ook het christendom, dat immers aan dit alles in Europa vorm gegeven heeft. Zijn boek ‘Het nut van pessimisme en de gevaren van valse hoop’ (2010) is een bijzonder heldere analyse van de drogredenen van het linkse, progressieve denken, dat sinds de revolutie van 1968 overal in Europa (en ook in het westerse christendom) dominant geworden is. Het boek eindigt met een pleidooi voor een cultuur van vergeving en ironie, en scherpe observaties ten aanzien van het islamitisch fundamentalisme.

In Nederland hebben we niet zoveel denkers die met Scruton verwant zijn. In 2007-2008 kreeg hij in Nederland ruimte in het conservatieve opinieweekblad ‘Opinio’. Warmpjes aanbevolen dan maar.